Κυριακή 6 Μαρτίου 2016

Ουράνια Προφητεία, η ταινία - Εξ ίσου ουσιαστική με το βιβλίο



Η ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ περιέχει μυστικά που αυτή την εποχή αλλάζουν τον κόσμο μας. Αντλώντας από την αρχαία σοφία που βρέθηκε σε ένα Περουβιανό χειρόγραφο, εξηγεί πώς να συνδέσετε τα γεγονότα που συμβαίνουν στη δική σας ζωή τώρα... και σας επιτρέπει να δείτε τι πρόκειται να σας συμβεί τα επόμενα χρόνια! 


Όταν ο James Redfield εξέδωσε για πρώτη φορά αυτό το σπάνιο βιβλίο, οι άνθρωποι το πήραν, το διάβασαν...  Το βιβλίο πήγε από χέρι σε χέρι και ''ενημέρωσε'' μ' αυτό τον τρόπο όλους τους φίλους... και τους φίλους των φίλων.  Χιλιάδες αναγνώστες μαγεύτηκαν συγκινήθηκαν από τον τρόπο που ερμήνευε όσα συνέβαιναν στη ζωή τους.   Το βιβλίο διαβάζεται σαν μια δυνατή ιστορία γεμάτη περιπέτεια, αλλά στην πραγματικότητα ασκεί τη βαθιά επίδραση μιας πνευματικής παραβολής

* Ένα έξοχο βιβλίο που αναφέρεται στο πώς να βιώσεις τη ζωή.Δεν μπορούσα να το αφήσω από το χέρι μου'.
Elizabeth Kuebler-Ross, M.D.



Σχετικά με την ταινία

Οδηγούμαστε στην εξέλιξή μας μέσα από συμπτώσεις.  Εφ' όσον τις προσέχουμε και είμαστε ανοιχτοί για να τις καταλάβουμε και να τις αξιοποιήσουμε, έχουμε κάνει το πρώτο βήμα, βρισκόμαστε μπροστά στην πρώτη επίγνωση: της Σύμπτωσης. 

Που σιγά σιγά θα αρχίσουμε ν' αναγνωρίζουμε μια αίσθηση φροντίδας από μια οικουμενική συνειδητότητα, που έχει επίγνωση της ύπαρξής μας και μας οδηγεί στη ζωή μας. Κι αν δίπλα μας προστεθούν κι άλλες ανθρώπινες οντότητες με αυτή την κατανόηση, τότε αγγίζουμε τη θεωρία που λέει ότι έτσι συνδημιουργούμε την ελπίδα μιας νέας εποχής αγάπης, ενότητας και αρμονίας.
H εξέλιξη της ανθρωπότητας χαρακτηρίζεται από την εξέλιξη των πεποιθήσεών της.
Όποια θεωρία κι αν έχουμε, απ' όπου κι αν προέρχονται οι πεποιθήσεις μας είναι υποκειμενικές και όχι απόλυτες αλήθειες

Από αυτή την κατανόηση, αυτή την παραδοχή θα ξεκινήσει ή Eξέλιξη. 
Δηλαδή θα ελευθερώσουμε τις πεποιθήσεις (ή σκεπτομορφές) μας και θα τους επιτρέψουμε να εξελιχθούν, να απελευθερωθούν, και μαζί τους και μεις από τα εμπόδια, γιατί οι ''σκεπτομορφές'' λειτουργούν σαν εμπόδια στο δρόμο προς την αγάπη, την εσωτερική ειρήνη, την ενότητα και την ευτυχία μας.

Όταν ο ''παρατηρητής'' που θα αφυπνιστεί σιγά σιγά μέσα μας ''αρχίσει να βλέπει πιο καθαρά'', μην μας εκπλήξει η διαπίστωση όσων ανθρώπων 
προσπαθούν να πάρουν ενέργεια από άλλους, παίζοντας ρόλους. Συνήθως είναι άτομα χωρίς αυτοπαραδοχή, με μικρή αυτοπεοίθηση. Δεν έχουν δική τους άμεση πηγή ενέργειας (επαφή με το Θεό ή με τη συμπαντική πηγή ενέργειας), έτσι αναγκάζονται να αναζητήσουν αυτή την ενέργεια από άλλους, παίζοντας διάφορους ρόλους αρκεί να:

Να τους προσέξουν,  να συμφωνούν με τη γνώμη τους, να τους υπακούν, να τους λυπούνται
να τους φοβούνται, να τους χρειάζονται, να τους αναζητούν, να έχουν πάντα δίκιο, να χρειάζονται οι άλλοι τη έγκρισή τους...  Όλο αυτό το παιγνίδι δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο σε δυστυχία, για όλους.






Κάπου εδώ μπαίνει η Ουράνια Προφητεία... να μας μιλήσει γι αυτό ακριβώς, πως: 
. Μπορούμε να έχουμε άμεση επαφή με την κοσμική πηγή της ενέργειας, μέσα από υπερβατικές εμπειρίες, όπου βιώνουμε τις αλήθειες της ενότητας και της εξέλιξης όλων των όντων.
Mπορούμε να αρχίσουμε να έχουμε κάποια ιδέα για το σκοπό της ζωής μας, μέσα από την ανάλυση των χαρακτηριστικών των γονέων μας, διαπιστώνοντας τα αρνητικά και θετικά που πήραμε από αυτούς, τι έχουμε ακόμα να μάθουμε και τι έχουμε να καλλιεργήσουμε και να δημιουργήσουμε.... και με αυτή την επίγνωση να απελευθερωθούμε από τους ρόλους που παίζουμε για να πάρουμε την προσοχή και τους.
Οι συντροφικές σχέσεις αλληλοεξάρτησης μπορεί να μειώνουν την επαφή που έχει ο καθένας με τον εαυτό του, το σύνολο και τη συμπαντική ενέργεια, καθώς εξαρτάται από τον άλλο για την ευτυχία και την ασφάλειά του. Αντίθετα οι σχέσεις αλληλοσυμπαράστασης δεν δημιουργούν τέτοια προβλήματα. Tα παιδιά χρειάζονται να τους συμπεριφερόμαστε με σεβασμό προς τη γνώση και τη δύναμη τους.
Xρειάζεται να έχουμε καθαρά στο νου μας το σκοπό της ζωής μας (τι έχουμε να μάθουμε και τι έχουμε να δημιουργήσουμε – προσφέρουμε ), ώστε να διαμορφώσουμε την ερώτηση που έχουμε, σε σχέση με τις ενέργειες υπάρχει μέσα τους, αφήνοντάς τα να αναλάβουν ευθύνες, να πάρουν αποφάσεις και να βιώσουν τις συνέπειες των αποφάσεων αυτών.
Έχοντας το όραμα μιας εξελιγμένης κοινωνίας, μπορούμε να εργαστούμε για αυτό. Tο όραμά μας την έλκει και την πραγματοποιεί.
________________________________________

* Δήλωση: Το Neo Perasma δεν είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων της ταινίας και η προβολή του βίντεο αποσκοπεί μόνο σε ψυχαγωγικούς λόγους, όπως και οι υπόλοιπες ταινίες που θα βρείτε στο μπλογκ.


  Neo Perasma  

Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2016

Πώς θα εισέλθω στο Ζεν;






Στο ορεινό μονοπάτι περπατούν ο δάσκαλος του Ζεν και ο μαθητής του, δεν μιλούν... φτάνοντας σ' ένα αρχαίο κέδρο, κάθονται στη σκιά του για ένα λιτό γεύμα από λίγο ρύζι και λαχανικά. 

Μετά το γεύμα, ο μαθητής, ένας νεαρός μοναχός που δεν είχε ακόμα βρει το κλειδί του μυστηρίου του Ζεν, διέκοψε τη σιωπή ρωτώντας το δάσκαλο: 

«Δάσκαλε, πως μπορώ να εισέλθω στο Ζεν;

Αυτό που ρωτούσε φυσικά ήταν πώς να μπει στην κατάσταση συνειδητότητας που είναι το Ζεν.
Ο δάσκαλος παρέμεινε σιωπηλός. Πέρασαν σχεδόν πέντε λεπτά, ενώ ο μαθητής περίμενε εναγωνίως μια απάντηση. Ήταν έτοιμος να κάνει μια άλλη ερώτηση, όταν ο δάσκαλος μίλησε ξαφνικά: 

- «Ακούς τον ήχο του βουνίσιου ρυακιού;».

Ο μαθητής δεν είχε αντιληφθεί κανένα βουνίσιο ρυάκι. Ήταν υπερβολικά απασχολημένος με το να σκέφτεται το νόημα του Ζεν. Τώρα, καθώς άρχισε να αφουγκράζεται για τον ήχο, ο θορυβώδης νους του καταλάγιασε. Στην αρχή δεν άκουγε τίποτα. Έπειτα οι σκέψεις του υποχώρησαν στην αυξημένη εγρήγορση και ξαφνικά άκουσε το μόλις αντιληπτό ήχο ενός μικρού ρυακιού πέρα μακριά.

- «Ναι, τώρα τ’ ακούω, είπε».


Ο δάσκαλος ύψωσε το δάχτυλό του και, με μια έκφραση στα μάτια του που ήταν ταυτόχρονα άγρια και μειλίχια, είπε:

- «Μπες στο Ζεν από κει».

Ο μαθητής έμεινε κατάπληκτος. Ήταν το πρώτο του σατόρι – μια αστραπή φώτισης. Γνώριζε τι ήταν το Ζεν χωρίς να γνωρίζει τι ήταν αυτό που γνώριζε!

Συνέχισαν το ταξίδι τους σιωπηλοί. Ο μαθητής ήταν έκπληκτος με τη ζωντάνια του κόσμου γύρω του. Βίωνε τα πάντα σαν να ήταν η πρώτη φορά. Σιγά σιγά, άρχισε να σκέφτεται ξανά. Η γεμάτη εγρήγορση ησυχία καλύφθηκε πάλι με νοητικό θόρυβο και πριν περάσει πολλή ώρα, είχε άλλη μια ερώτηση. 

- «Δάσκαλε», είπε, «σκεφτόμουν, τι θα είχες πει αν δεν είχα μπορέσει να ακούσω το βουνίσιο ρυάκι;». Ο δάσκαλος σταμάτησε, τον κοίταξε, ύψωσε το δάχτυλό του και είπε:

- «Μπες στο Ζεν από κει».

Η μικρή ιστορία μας λέει ότι δεν έχει σημασία τι ακριβώς είναι αυτό που κάνουμε αλλά η κατάσταση της συνειδητότητάς μας και η επίγνωση με την οποία το κάνουμε. Η επιτυχία κάθε ενέργειάς μας εξαρτάται από τη συνειδητότητα από την οποία απορρέει η ενέργεια αυτή και είναι αδιαχώριστη από αυτήν. 

Κάθε αληθινά επιτυχημένη δράση προέρχεται από το πεδίο της άγρυπνης προσοχής και όχι από το Εγώ και την ασυνείδητη σκέψη που προέρχεται από εξαρτημένη μάθηση. 
Αν το Ζεν θεωρείται ο δρόμος προς τη λύτρωση, τον δρόμο αυτό αρχίζουμε να βαδίζουμε υπερβαίνοντας τον νου μας και εναρμονίζοντας τον εαυτό μας με την Ύπαρξη.


  Neo Perasma  

Μια βροχερή μέρα



          Το Ζην* της κάθε στιγμής

Μια απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνεις ''δάσκαλος του Ζεν'' ήταν η μακρόχρονη μαθητεία σου σε κάποιον δάσκαλο.  Οι σπουδαστές του Ζεν έπρεπε να μαθητεύσουν δέκα χρόνια κοντά σε κάποιο δάσκαλο. Τότε θεωρούνταν ικανοί να διδάξουν οι ίδιοι.

Ο Τέννο ξεκίνησε νεαρός, και ύστερα από δέκα χρόνια μαθητείας θεωρήθηκε δάσκαλος. Συνήθεια και έθιμο ήταν ο αποχαιρετισμός... Ίσως να έδιναν οι νέοι δάσκαλοι και άτυπες εξετάσεις μ' αυτή την επίσκεψη. Νάσου λοιπό ο Τέννο, πήγε ν’ αποχαιρετήσει τον γέρο δάσκαλο Ναν Ιν.

Η μέρα είναι βροχερή... ο Τέννο κρατάει ομπρέλα και φοράει τσόκαρα.  Χαιρετάει τον δάσκαλο υποκλινόμενος και ετοιμάζεται να βολευτεί απέναντί του... Τον σταματάει ο γέρο-δάσκαλος που τον ακούει να τον ρωτάει:
«Θαρρώ πως άφησες τα τσόκαρά σου έξω από την πόρτα. Θέλω να ξέρω από ποια μεριά άφησες την ομπρέλα: δεξιά ή αριστερά από τα τσόκαρα;»

Ο Τέννο έμεινε ακίνητος... δεν ήξερε τι ν’ απαντήσει γιατί δεν είχε προσέξει από ποια μεριά είχε αφήσει την ομπρέλα.

Εκείνη τη στιγμή τόσο απλά και φυσικά, με τη βοήθεια του Ναν Ιν διαπίστωσε... πως είχε παραπλανηθεί.  Δεν είχε αποκτήσει το Ζεν της κάθε στιγμής.

Έμεινε λοιπόν εκεί δίπλα στον Ναν Ιν... έγινε μαθητής του.  Έξι χρόνια μαθήτευσε κοντά του μέχρι που έγινε ικανός να κατέχει το Ζεν της κάθε στιγμής.
___________________________________________

* Ζην, ελεύθερη, αυθαίρετη ερμηνεία του ''Ζεν'' από το Neo Perasma

Διαβάστε κι άλλες "Ιστορίες Ζεν"













Περιπλανώμενοι στην αγορά χάνουμε το χρόνο μας
Πόσο καιρό χρειάζομαι προς τη φώτιση
Η ανώτερη άγνοια
Αν καταφέρεις να γίνεις λίμνη
Το πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο
Απέναντι στο θάνατο τι είναι πραγματικά σημαντικό
Όταν έχω ανάγκη να δω το κακό του άλλου
Όταν μπορείς να μην είσαι ποτέ φτωχός
Η αναμονή της ανάποδης κούπας
Ένας τόσο καλά κρυμμένος θησαυρός 


  Neo Perasma