Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Περιπλανώμενοι στην αγορά χάνουμε το χρόνο μας



- “Έχω έρθει να ζητήσω την συμβουλή σου, γιατί βασανίζομαι από αισθήματα κατωτερότητας και δεν επιθυμώ να ζήσω άλλο. Όλοι μου λένε, ότι είμαι αποτυχημένος και ανόητος. Σε παρακαλώ, Δάσκαλε, βοήθησέ με”  είπε ασθμαίνων ο νεαρός στον σοφό, μόλις στάθηκε μπροστά του, που έδειχνε την ανυπομονησία του.  

Ο σοφός κοίταξε το παλληκάρι και του απάντησε μάλλον βιαστικά. 

- “Συγχώρεσέ με, αλλά είμαι πολύ απασχολημένος τώρα και δεν μπορώ να σε βοηθήσω. Υπάρχει ένα πολύ επείγον θέμα με το οποίο πρέπει να ασχοληθώ…”  σταμάτησε για ένα λεπτό για να σκεφτεί και πρόσθεσε, “Αλλά, αν θέλεις να με βοηθήσεις, θα χαρώ να σου ανταποδώσω την χάρη.” 

- “Μα φυσικά”, απάντησε ο νεαρός μη δίνοντας σημασία, στο γεγονός ότι οι ανησυχίες του είχαν εκληφθεί ως ασήμαντες. 

- “Ωραία”, απάντησε ο σοφός και έβγαλε από το χέρι του ένα όμορφο δαχτυλίδι με πολύτιμους λίθους. “Πάρε το άλογο μου και πήγαινε αμέσως στην αγορά. Πρέπει να πουλήσω αμέσως αυτό το δαχτυλίδι για να ξεπληρώσω ένα χρέος. Προσπάθησε να το πουλήσεις σε καλή τιμή και μην συμβιβαστείς με τίποτα λιγότερα από ένα χρυσό νόμισμα. Πήγαινε τώρα και έλα πίσω όσο πιο γρήγορα μπορείς.” 

Ο νεαρός υπάκουσε σιωπηρός, πήρε το δαχτυλίδι και έφυγε. Όταν έφτασε στην αγορά, έδειξε το δαχτυλίδι σε διάφορους εμπόρους, οι οποίο εξέφρασαν έντονο ενδιαφέρον. Όταν, όμως, άκουσαν, ότι δεν το πουλούσε για λιγότερο από ένα χρυσό νόμισμα, έχασαν το ενδιαφέρον τους. Κάποιοι από τους εμπόρους γέλασαν με τον νεαρό και κάποιοι άλλοι απλά αδιαφόρησαν. Μόνο ένας ηλικιωμένος έμπορος ήταν αρκετά αξιοπρεπής, ώστε να εξηγήσει στον νεαρό, ότι το ένα χρυσό νόμισμα ήταν πολύ μεγάλο αντίτιμο για ένα τέτοιο δαχτυλίδι και ότι στην καλύτερη περίπτωση θα του πρόσφεραν χαλκό ή ασήμι. 

Αυτά τα λόγια αναστάτωσαν τον νεαρό πάρα πολύ που θυμήθηκε τα λόγια του σοφού, να μην δεχτεί τίποτα λιγότερο από ένα χρυσό νόμισμα. Αφού είχε γυρίσει όλη την αγορά, προσπαθώντας χωρίς επιτυχία να πουλήσει το δαχτυλίδι, ανέβηκε πάνω στο άλογο και γύρισε πίσω. 
- “Δάσκαλε, δεν μπόρεσα να εκτελέσω το αίτημά σου, είπε, στην καλύτερη περίπτωση μου έδιναν ένα ζευγάρι ασημένια νομίσματα, όμως αρνήθηκα σύμφωνα με την επιθυμία σου, να μην συμβιβαστώ με τίποτα λιγότερο από ένα χρυσό νόμισμα. Μου είπαν, ότι το δαχτυλίδι δεν άξιζε τόσο.” 
- “Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο, αγόρι μου, είπε μετά από μικρή καθυστέρηση ο σοφός,  πριν προσπαθήσεις να πουλήσεις το δαχτυλίδι ίσως θα έπρεπε να διαπιστώσεις ποια είναι η πραγματική του αξία. Και ποιος είναι καταλληλότερος, να το βεβαιώσει αυτό, από έναν κοσμηματοπώλη; Σε αυτόν να πας για να μάθεις την πραγματική αξία του δαχτυλιδιού. Μόνο, πρόσεξε, μην του το πουλήσεις, όσα και αν σου προσφέρει. Γύρισε πίσω, θα σε περιμένω”.

Για μια ακόμη φορά ο νεαρός, ανέβηκε στο άλογο και αναζήτησε τον κοσμηματοπώλη, που αμέσως ανταποκρίθηκε στο αίτημα, πήρε το δαχτυλίδι στα χέρια του, το εξέτασε με μεγεθυντικό φακό για αρκετή ώρα και το ζύγισε, αφού τελείωσε είπε με σοβαρά στον νεαρό:  
- “Πες στον Δάσκαλό σου, ότι αυτή την στιγμή δεν μπορώ να του δώσω περισσότερο από 58 χρυσά νομίσματα για το δαχτυλίδι.  Αλλά, αν μου δώσει λίγο χρόνο θα το αγοράσω για 70 χρυσά νομίσματα.” 

- “70 χρυσά νομίσματα;” επανέλαβε έκπληκτος ο νεαρός, μη καταλαβαίνοντας. Γέλασε χαζά, πήρε το δαχτυλίδι και γύρισε πίσω στον σοφό, προσπαθώντας με έξαψη να του περιγράψει τα νέα. Ο σοφός τον άκουγε με προσοχή κι όταν τελείωσε ο νεαρός του απάντησε: 

- “Να θυμάσαι, αγόρι μου, ότι είσαι σαν αυτό το δαχτυλίδι. Πολύτιμο και μοναδικό. Και μόνο ένας πραγματικός ειδικός μπορεί να εκτιμήσει την πραγματική σου αξία. Γιατί, λοιπόν, χάνεις στην χρόνο σου περιπλανώμενος στην αγορά και ακούγοντας την γνώμη του κάθε ανόητου;”
______________________________
Παλιός Κινέζικος μύθος, επιμέλεια και
μετάφραση κειμένου Κάθυ Ματαράγκα


* φωτό: Οπάλ ένας από τους πιο όμορφους πολύτιμους λίθους 



  Neo Perasma  

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2016

Για ένα φωτεινότερο ενεργειακό πεδίο




  Ο καθένας από μάς έχει μια μοναδική συχνότητα, είτε έχουμε συνείδηση αυτού είτε όχι, η συχνότητα αυτή είναι το συμπαντικό ενεργειακό αποτύπωμά μας.
Η ενέργεια είναι παντού γύρω από το Σύμπαν. Αυτή η συμπαντική ενέργεια είναι γύρω μας παντού και μας συνδέει με τον καθένα, με κάθε ζωντανό ον.  Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι με ενέργεια και συχνότητα.  Βασικά, είμαστε κομμάτι της ίδιας θεϊκής ακτινοβολίας που δημιούργησε το άπειρο Σύμπαν.

Αυτή η επίγνωση, 
όταν ερχόμαστε σε επαφή με αυτό το αίσθημα, γινόμαστε κομμάτι μιας αστείρευτης θειότητας. 
Στη πράξη της αγάπης βρίσκουμε την πραγματική μας ουσία. Όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση αγάπης η ενέργειά μας δονείται σε μια πολύ μεγαλύτερη συχνότητα. 
Οι θετικές σκέψεις, τα συναισθήματα κατανόησης και προσφοράς και τρυφερότητας. Συγχρόνως με μια πειθαρχεία σε έναν υγιεινό τρόπο ζωής, μπορούν να μας οδηγήσουν να υποστηρίξουμε ένα φωτεινότερο ενεργειακό πεδίο.

Στην αντίθετη περίπτωση, αν δηλαδή θέλουμε να μειώσουμε την συχνότητα μας, μπορούμε να το καταφέρουμε με το να ζούμε σε καθεστώς φόβου, αρνητικότητας, διαχωρισμού ή γεμίζοντας τα σώματά μας με ανθυγιεινά υποκατάστατα όπως το πρόχειρο φαγητό, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά. 
Αυτά θα προκαλέσουν χαμηλή δόνηση, θα μπλοκάρουν την ενέργειά και την συχνότητά μας, κάτι που θα μας κάνει να γινόμαστε θολοί και σκοτεινοί.

Η συχνότητά μας και η ενέργειά μας είναι μαγνήτες που ελκύουν συναισθήματα στον κόσμο που ταιριάζουν με το ενεργειακό μας πεδίο. 
Είμαστε οι δημιουργοί της δικής μας ενέργειας, το πώς φερόμαστε στον εαυτό μας τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, μας καθιστά υπεύθυνους για την ενέργειά μας και τις εμπειρίες μας. 
Η ζωή δεν συμβαίνει απλά σε εμάς. Είναι η εξωτερική μας εμπειρία που αντανακλά την εσωτερική μας κατάσταση. 

Συντονίστε και αυξήστε την συχνότητα της ενέργειάς σας:

. Συγκεντρωθείτε στην αναπνοή σας

Αυτός είναι ένας καλός τρόπος για να ανεβάσετε την συχνότητά σας. Κάνοντας αυτό, πηγαίνουμε κατευθείαν μέσα στο σώμα μας, ηρεμούμε εσωτερικά και έχουμε τη δυνατότητα να αλλάξουμε την ενεργειακή παρουσία.

. Κόψτε ταχύτητα και απολαύστε τα μικρά πράγματα στη ζωή


Κουβαλάμε πάντοτε μαζί μας εργασίες που ποτέ δεν τελειώνουν. Νιώθω ότι είναι πολύ σημαντικό να κόβουμε ταχύτητα. Χτίζει την υπομονή, επιτρέπει στην ενέργειά μας να κάθεται παρά να κινείται γρήγορα και να φεύγει από μέσα μας.

. Νιώστε συνειδητά τα αισθήματά σας


Μερικές φορές μπορούμε να καταχωνιάσουμε κάπου τα αισθήματά μας, αν είναι αρνητικά ή όχι πολύ πνευματικά. Πιστεύω ότι η πνευματική πρακτική είναι πώς πρέπει να νιώθουμε όλα τα αισθήματά μας. 
Όσο πιο γρήγορα νιώθετε και επεξεργάζεστε τα αισθήματά σας, τόσο γρηγορότερα μπορείτε να τα απελευθερώσετε. Το να είμαστε ανθρώπινοι και το να ψάχνουμε όλα μας τα αισθήματα είναι ένα βήμα για το δρόμο προς τη θειότητα.

. Χρησιμοποιήστε ένα μάντρα (προσευχή)


Πιστεύω ότι τα μάντρα βοηθάνε πολύ στο να κρατάνε το μυαλό μας μακριά από κάθε εδραιωμένη πεποίθηση. Μας βοηθάνε να επιστρέφουμε στο αληθινό Είναι μας. Τα μάντρα κουβαλάνε μια δονητική συχνότητα που εξαπλώνεται μέσα στο σώμα.

. Νιώστε και αναπτύξτε μέσα σας κατανόηση και τρυφερότητα 


Το συμπαντικό αποτύπωμά μας,  η συχνότητα της ενέργειάς μας θα επηρεάσει το περιβάλλον, είτε το θέλουμε είτε όχι, τη φύση, τον κόσμο. 
Αυτή η επιρροή όμως μπορεί να είναι θετική ή αρνητική. 
Μπορεί είτε να ανεβάσει τους άλλους, να τους ζεστάνει... είτε να τους στεγνώσει, να τους αποστραγγίξει. 

Αρχίζουμε λοιπόν να παρατηρούμε σιγά σιγά αυτές τις ενεργειακές συνδέσεις που θα δημιουργούμε με τους άλλους. 
Θ' αρχίσουμε να γινόμαστε περισσότερο υπεύθυνοι σχετικά με την ενέργεια που εκπέμπουμε προς τα έξω.


  Neo Perasma  

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

Ένας τόσο καλά κρυμμένος θησαυρός




Ένας άνθρωπος κάθεται σε μια γωνιά του δρόμου και ζητάει βοήθεια από τους περαστικούς. Στην ίδια γωνιά του ίδιου δρόμου για περισσότερα από τριάντα χρόνια. Τους ήξερε πια σχεδόν όλους.  
Γνώριμες οι σιλουέτες με την ανάλογη συμβολή της η κάθε μία, ήτανε η παρέα του.  Αρκετοί ήταν αυτοί που στο καθημερινό τους πάνω κάτω, είχαν συνηθίσει πια αυτή τη παρουσία που ακόμα και η κίνηση ''βοήθειας'' είχε γίνει πια μηχανική ή άλλοι δεν τον πρόσεχαν καν. 

Μια μέρα τον πλησιάζει ένας περαστικός... 
Είναι ο νεόφερτος όπως τον αποκαλεί, πρέπει να έχει μια βδομάδα στη γειτονιά.   
- «Έχεις κανένα φραγκάκι να μου δώσεις;» λέει γλυκά χωρίς να χάσει την ευκαιρία απλώνοντας μηχανικά το παλιό, φθαρμένο του καπέλο. 
- «Δεν έχω τίποτα να σου δώσω», είπε ο ξένος, «αλλά πες μου, τι είν΄ αυτό που κάθεσαι πάνω του;» 
- «Τίποτα», αποκρίθηκε ο ζητιάνος. «Ένα παλιό κουτί. Όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου, κάθομαι πάνω του.» 
«Δεν μπορεί, πώς βρέθηκες να κάθεσαι επάνω του αν δεν είναι δικό σου», συνεχίζει ο ξένος.
«Που να θυμάμαι ύστερα από τόσα χρόνια;», αναρωτιέται φωναχτά ο ζητιάνος.
- «Κοίταξες ποτέ μέσα στο κουτί;», επιμένει ο ξένος. 
- «Όχι,  τι νόημα θα είχε; Δεν έχει τίποτα μέσα», λέει ο ζητιάνος λίγο απορημένος. 
- «Για ρίξε μια ματιά», επιμένει ο ξένος. 
Ο ζητιάνος, περισσότερο για να τον ξεφορτωθεί, υπακούει και με δυσκολία καταφέρνει να ανοίξει το καπάκι. 

Κοιτάει... Ανοιγοκλείνει τα μάτια του, έκθαμβος κοιτάζει μια τον ξένο μια το περιεχόμενο...   Ο πιστός του σύντροφος τόσα χρόνια, το κουτί που τόσα χρόνια τον συντρόφευε, που καθόταν τόσα χρόνια πάνω του.... ήταν γεμάτο χρυσάφι!
_______________________________________

* Αλληγορική η μικρή ιστορία που έμμεσα μάς υποδεικνύει να ψάξουμε μέσα μας να ανακαλύψουμε τον μικρό θησαυρό που κρύβει ο καθένας μας και πολλές φορές αγνοούμε.


  Neo Perasma